گفته است و با فلسفهء اجتماعى اسلام آشنا نيستند و لهذا بدبينىهاى آن صددرصد بىاساس است . اين دسته نه تن‌ها به پيروى از شهوات خود عملا مقيد به حجاب و عفاف نيستند بلكه چون با حجاب اسلامى و منطق آن آشنا نيستند اعتقاد پيدا كرده‌اند كه اين يك خرافه است ، دستورى است كه موجب بدبختى بشر است و همين فكر سبب دورى بلكه بيگانگى و خروج آن‌ها از اسلام شده است . اگر تنها عمل نكردن و پيروى از شهوات بود سهل بود ؛ موضوع ، موضوع انكار اسلام و بىاعتقادى است . شما بايد با منطق و فلسفهء اجتماعى اسلام از نزديك آشنا شويد تا بتوانيد جواب آن اشخاص را در برخوردها بدهيد . بديهى است تنها خواندن رساله‌هاى عمليّه و آگاهى بر متون فتواها براى اين منظور كافى نيست ، بحثى استدلالى ، هم از جنبهء نقل و هم از جنبهء فلسفهء اجتماعى لازم است . اين جهت است كه اين بحث را بر ما ضرورى و لازم كرده است و اين است محرك ما در بحث استدلالى با بيان ادلّه و مدارك اين مسأله . اما اينكه زن نسبت به محارم خود تا چه‌اندازه حق دارد پوشش نداشته باشد ، روايات و فتاوى مختلف است . آنچه از يك عده روايات استنباط مىشود و برطبق آن نيز بعضى از فقها فتوا داده‌اند اين است كه از ناف تا زانو از محارم غيرشوهر بايد پوشيده شود . كيفيت پوشش بعد از اين استثنا اين جمله آمده است : « وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ » يعنى مىبايد روسرى خود را بر روى سينه و گريبان خويش قرار دهند . البته روسرى خصوصيتى ندارد ، مقصود پوشيدن سر و گردن و گريبان است . همان‌طور كه قبلا از تفسير كشّاف نقل كرديم - ديگران نيز همان‌طور گفته‌اند - زنان عرب معمولا پيراهنهايى مىپوشيدند كه گريبانهايشان باز بود ، دور گردن و سينه را نمىپوشانيد . روسريهايى هم كه روى سر خود مىانداختند از پشت سرمىآويختند ( همان‌طورى كه الآن بين مردان عرب متداول است ) ، قهرا گوش‌ها و بناگوش‌ها و گوشواره‌ها و جلو سينه و گردن نمايان مىشد . اين آيه دستور مىدهد كه بايد قسمت آويختهء همان روسرىها را از دو طرف روى سينه و گريبان خود بيفكنند تا قسمت‌هاى ياد شده پوشيده گردد . ابن عباس در تفسير اين جمله گفته است : « تغطّى شعرها و صدرها و ترائبها و سوالفها » « 1 » يعنى زن مو و سينه و دور گردن و زير گلوى خود را بپوشاند .

--> ( 1 ) . مجمع البيان ، ذيل آيهء 31 سورهء نور